Zawgyi

သားညက႐ြငျပႇဲကွျမးဖို႔ဝယၾထားတဲ့ ေခွးလြားနကေျစ့တွေကို

ေယာက်ခထီးကွီးက အကုနၾကႇိတႀလိဳကေၾသာအခါ

ၾကား အားတိုးေဆးထဲမာေခွးၾလားနက်ေစ့အေကြာင်းသိကြမယ်ထင်ပါတယ်….

” မကြင်မြ..”

” ဘာတုန်းကိုေဆာင်း ”

” ငါ့ ေခွးေလွးယားသီး အနက်ေစ့ေတွ ဘယ်မတုန်း….

” ဟျင…..ကြဳပၾလျညး ဘယႀသိမတုျႏး ၊ ေတာၾကဘယျမႇာထားလို႔လဲ ”

” ေကွာငၿအိမေျပါျ တငၾထားတာေလ ”

ေမာငေၾဆာျငး အေတာေျဒါသထွကၿမိတၾယ….

ဘယ်႕ႏွယ်ျဗာ…ေခွးေလွးယားသီးအနက်ေစ့က ၾကားခွန်အားတိုးတယ်ဆိုလို႔ ဝယ်စားပါတယ် ။

ဘယၾသဴမွ မစားေလာကျပါဘူးလေဆိုပွီး ေကွာငၿအိမေျပါၾတငၾထားကာမွ

ေပြာကျခငြျးမလွေပြာၾက သွားေတာ့ ေဒါသမထွကၿပဲရွိမလား ။

” ငေဆာင်း.. ”

” ျဗာ..အေဖ ”

” ခဏလာဦး

ေမာငေၾဆာျငးရဲ႕ ေယာက်ခထီးကလွျမးေခါေၾတာ့ ေမာငေၾဆာျငးလျညး ေဒါသကိုခြဳပၾတျညးပွီး ေယာက်ခထီးဆီသွားရတာေပါ့ ။

” ေခွးေလွးယားသီးအေစ့ကို ဘာဖြဈလို႔ စားရတာလဲ ”

” အမ်…ကြိဳက်..ကြိဳက်လို႔ပါအေဖ”

“ေဟ့ေကာင်…ငါ့ကို မလိမ်နဲ႔ ။ အမွန်ေပြာစမ်း ”

” ဟွာေလ….ဟွာေကာင်းတာ ”

” ေဟ့ေကာင်….ေကာင်းေကာင်းဖြေစမ်း ”

” အဖကေလျညးဗြာ ၊ ဘာလို႔သိခငြၾတာလဲ ”

” သိခငြႀလိဳ႕ ေမးနေတာေပါ့ကွ ”

” ဟာျဗာ…ေပြာမေကာင်းပါဘူး ၊ အေဖ့သမီး ကြင်မြကိုေမးသာကြည်႕ ”

” ေဟ့ေကာင်….ငေဆာင်း…၊ ငါမသိဘူးမွတ်နေလား ။ ငါ ငတုံးမဟုတ်ဘူးကွ ။

မင်းစားနေတဲ့ ေခွးေလွးယားသီးအနက်ေစ့က အဟွာအားေကာင်းတာ ငါသိတယ် ”

” ျဗာ…. အဖေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ ”

” ငါ့ကိုဘာမွထပ်မေမးနဲ႔ ။ မင်းရဲ႕ ေခွးေလွးယားသီးေစ့ေတွ ငါ အကုန်စားလိုက်တာ ”

” အ……အေဖ…..”

” မင်းတကယ်ေသာက်႐ူးပဲ ငေဆာင်း….။ ငါ အကုန်စားတာေတာင် ဘာမွမဖြဈဖူး ”

” ျဗာ….”

” ကိုဘတင်႕….၊ ၾကႇန်မ မေပြာသင်႕လို႔ အသာငြိမ်နေတာ ၊ ရွင်က ေခွးေလွးယားသီး မစားနဲ႔ေတာ့ …

ရွင် ေခွးေလွးယားသီးေစ့စားရင် ၾကႇန်မ ရွင်နဲ႔အတူမအိပ်ေတာ့ဘူး ”

ေခွးေလွးယားသီးေစ့ရဲ႕အစွမ်းကို ေမာင်ေဆာင်းရဲ႕ေယာက္ခထီးက လက်ေတွ႔ပြလိုက်ပြီဆိုေတာ့ ေမာင်ေဆာင်း ၾကေနပ်ပြီေလ ။

ဒါပေမဲ့….” ေဟ…..ဘာဖြဈလို႔လဲဟ…၊ ငါလည်းဘာမွမလုပ်ရပါဘူးဟာ ”

” ရွင် ဘာမွမလုပ်ႏိုင်တာ ရွင်႕ကိုယ်ရွင်သိရင်ပြီးေရာ ၊ ၾကႇန်မလည်း အဲဒါေတွ စိတ်မဝင်စားဘူး ”

” ဒါဆို..မင်းကဘာလို႔ေပြာနေလဲ ”

” ေပြာရမွာေပါ့…ေခွးေလွးယားသီးစားပြီး တဈညလုံး လေလည်နေတာ ၾကႇန်မ မခံစားႏိုင်ဘူး ”

” ေဟ…..”

Ref – ေမာင်ေဆာင်း ~ဆရာ လွင် ဦးဟန်

Unicode

သားညကရွငပြှဲကှမြးဖို့ဝယထြားတဲ့ ခှေးလွားနကစြေ့တှကေို

ယောကျခထီးကှီးက အကုနကြှိတလြိုကသြောအခါ

ကြား အားတိုးဆေးထဲမာခှေးလြားနကျစေ့အကွောငျးသိကွမယျထငျပါတယျ….

” မကွငျမွ..”

” ဘာတုနျးကိုဆောငျး ”

” ငါ့ ခှေးလှေးယားသီး အနကျစေ့တှေ ဘယျမတုနျး….

” ဟငြ…..ကွုပလြညြး ဘယသြိမတုနြး ၊ တောကြဘယမြှာထားလို့လဲ ”

” ကှောငအြိမပြေါြ တငထြားတာလေ ”

မောငဆြောငြး အတောဒြေါသထှကမြိတယြ….

ဘယျ့နှယျဗြာ…ခှေးလှေးယားသီးအနကျစေ့က ကြားခှနျအားတိုးတယျဆိုလို့ ဝယျစားပါတယျ ။

ဘယသြူမှ မစားလောကပြါဘူးလဆေိုပှီး ကှောငအြိမပြေါတြငထြားကာမှ

ပွောကခြငွြးမလှပွောကြ သှားတော့ ဒေါသမထှကပြဲရှိမလား ။

” ငဆောငျး.. ”

” ဗြာ..အဖေ ”

” ခဏလာဦး

မောငဆြောငြးရဲ့ ယောကျခထီးကလှမြးခေါတြော့ မောငဆြောငြးလညြး ဒေါသကိုခွုပတြညြးပှီး ယောကျခထီးဆီသှားရတာပေါ့ ။

” ခှေးလှေးယားသီးအစေ့ကို ဘာဖွဈလို့ စားရတာလဲ ”

” အမျ…ကွိုကျ..ကွိုကျလို့ပါအဖေ”

“ဟေ့ကောငျ…ငါ့ကို မလိမျနဲ့ ။ အမှနျပွောစမျး ”

” ဟှာလေ….ဟှာကောငျးတာ ”

” ဟေ့ကောငျ….ကောငျးကောငျးဖွစေမျး ”

” အဖကလေညြးဗွာ ၊ ဘာလို့သိခငွတြာလဲ ”

” သိခငွလြို့ မေးနတောပေါ့ကှ ”

” ဟာဗြာ…ပွောမကောငျးပါဘူး ၊ အဖေ့သမီး ကွငျမွကိုမေးသာကွညျ့ ”

” ဟေ့ကောငျ….ငဆောငျး…၊ ငါမသိဘူးမှတျနလေား ။ ငါ ငတုံးမဟုတျဘူးကှ ။

မငျးစားနတေဲ့ ခှေးလှေးယားသီးအနကျစေ့က အဟှာအားကောငျးတာ ငါသိတယျ ”

” ဗြာ…. အဖကေ ဘယျလိုလုပျပွီး သိတာလဲ ”

” ငါ့ကိုဘာမှထပျမမေးနဲ့ ။ မငျးရဲ့ ခှေးလှေးယားသီးစေ့တှေ ငါ အကုနျစားလိုကျတာ ”

” အ……အဖေ…..”

” မငျးတကယျသောကျရူးပဲ ငဆောငျး….။ ငါ အကုနျစားတာတောငျ ဘာမှမဖွဈဖူး ”

” ဗြာ….”

” ကိုဘတငျ့….၊ ကြှနျမ မပွောသငျ့လို့ အသာငွိမျနတော ၊ ရှငျက ခှေးလှေးယားသီး မစားနဲ့တော့ …

ရှငျ ခှေးလှေးယားသီးစေ့စားရငျ ကြှနျမ ရှငျနဲ့အတူမအိပျတော့ဘူး ”

ခှေးလှေးယားသီးစေ့ရဲ့အစှမျးကို မောငျဆောငျးရဲ့ယောက်ခထီးက လကျတှေ့ပွလိုကျပွီဆိုတော့ မောငျဆောငျး ကြနေပျပွီလေ ။

ဒါပမေဲ့….” ဟေ…..ဘာဖွဈလို့လဲဟ…၊ ငါလညျးဘာမှမလုပျရပါဘူးဟာ ”

” ရှငျ ဘာမှမလုပျနိုငျတာ ရှငျ့ကိုယျရှငျသိရငျပွီးရော ၊ ကြှနျမလညျး အဲဒါတှေ စိတျမဝငျစားဘူး ”

” ဒါဆို..မငျးကဘာလို့ပွောနလေဲ ”

” ပွောရမှာပေါ့…ခှေးလှေးယားသီးစားပွီး တဈညလုံး လလေညျနတော ကြှနျမ မခံစားနိုငျဘူး ”

” ဟေ…..”

Ref – မောငျဆောငျး ~ဆရာ လှငျ ဦးဟနျ